Monday, December 21, 2015
آسمون همه جا یه رنگه
یه خری یه موقع یه حرفی زده، یه مشت خر دیگه هم دایم تکرارش می‌کنن.
Saturday, October 10, 2015
دنیایی که می‌سازیم
فقط برای من اینطوره، یا کلا فیس‌بوک دلگیرترین و افسرده‌ترین جای دنیاس؟
Tuesday, March 10, 2015
و فردا
و فردا، همانا سر فرصت، می‌نشینم، می‌اندیشم و جملاتی بس قلمبه سلمبه تولید می‌نمایم.
لیست کامل نوآوری‌های اپل
  
Thursday, January 22, 2015
حقیقت
باز نبودن کامنت تو وبلاگ این خوبی رو داره که اون تصور بیش از اندازه خوش‌بینانه که در مورد فهم و شعور مخاطب وجود داره از بین نمی‌ره. 
Friday, January 09, 2015
دور دنیا در هشتاد روز
من اهل این نیستم که بگم اتفاق‌های تروریستی کار کیه و نقش رسانه چیه. ولی این رو می‌تونم با اطمینان بگم که اگه رسانه‌ها هیچ تاثیری رو هیچی نداشته باشن و از این لحظه به بعد هیچ اتفاق تروریستی‌ای تو دنیا نیفته، اهل رسانه دچار چنان ضربه روحی بزرگی می‌شن که احتمالا خودشون می‌ریزن تو خیابون آدم می‌کشن. 
Wednesday, November 26, 2014
هر چیزی به کاری آید
و اما در پاسخ کسایی که می‌پرسن «وقتی مذهبی نیستی جایی تو زندگیت کم نمیاری؟»، جواب اینه که بله، قطعا! یه جایی تو زندگی هست که به نظر من همه کسایی که مذهبی نیستن توش کم میارن، اون هم وقتیه که یه دوست یا آشنایی عزاداره و می‌خوای برای ادای احترام یه چند جمله‌ای بگی. آخه چی بگی؟ وقتی مذهبی هستی یه عالمه جمله از پیش آماده هست که می‌تونی انتخاب کنی و تحویل بدی؛ آزمایششون رو هم پس دادن و می‌دونی هیچکس بابتش مسخره‌ت نمی‌کنه یا از دستت ناراحت نمی‌شه. حالا بیا و سعی کن یه حرف حسابی بزنی که منطقی باشه و ...
وقتی واقعیت حتی از اون تصوری که از آدم‌ها داشتم و فکر می‌کردم بدبینانه‌س هم بدتره
از بقیه مشکلاتش که بگذریم، بزرگ‌ترین مشکل فیس‌بوک اینه که آدما رو زیادی می‌شه توش شناخت. شیر کردنا... نظر دادنا...
Monday, October 06, 2014
پیچیدگی‌های یه ابله
این‌که یه نفر نخواد منطقی فکر کنه یه حرفیه. این‌که بخواد سعی کنه برای منطقی نبودن «دلیل» بیاره دیگه از اون حرفاس.
Sunday, July 27, 2014
زنده باد...
دارم فکر می‌کنم شاید یه روزی نسبت بین ایرانی‌ها و کانادایی‌ها بشه مثل نسبت اونایی که الان بهشون می‌گن آمریکایی و سرخ‌پوستا.
Tuesday, July 01, 2014
ماجرا ساده‌تر از این حرفاس
این‌که زندگی «معنایی» نداشته باشه،‌ به نظر من، به مراتب بهتر از اینه که یه «معنایی» داشته باشه که هم احمقانه‌س و هم بی‌اساس.
Thursday, February 20, 2014
زور بزن... زور بزن... یه زور دیگه...
همه فکر می‌کنن حتما باید درباره هر چیزی یه نظری داشته باشن. در عین حال می‌ترسن نظرشون با اکثر آدم‌ها، یا با گروهی از آدم‌ها که دوست دارن عضوش به حساب بیان فرق کنه. بقیه اعضای اون گروه یا اون «اکثریت» هم آدم‌های مشابهی هستن. در نتیجه اتفاقی که می‌افته اینه که اولین نظرهایی که داده می‌شه به بقیه نظرها شکل می‌ده (یا با ایجاد موافقت یا مخالفت) و ترکیبی کاملا آشوبی به وجود میاره؛ هر چیزی ممکن بود خیلی محبوب یا خیلی منفور بشه، فقط به خاطر بال زدن یه مگس روی زباله‌های سر کوچه اصغر آقا.
نکته مهم اینه که آدم اصلا لازم نیست در مورد اکثر چیزا نظر بده.
Friday, January 03, 2014
برهان
من نمی‌دونم سوپرمن وجود داره یا نه،‌ ولی می‌دونم که دنیا بدون سوپرمن جای سختیه.
Monday, December 23, 2013
شیاف
وقتی یه چیزی می‌نویسم و کسی کامنت می‌ذاره که «ممنون، استفاده کردیم» ناخودآگاه یاد یه چیزی می‌افتم!
Sunday, December 08, 2013
آدم‌ها
امکان بیان عقاید خیلی خوبه و حق همه‌س؛ ولی معمولا منجر به نا امیدی و افسردگی گروهی می‌شه که زیاد از حد احمق نیستن.
Saturday, September 07, 2013
وطن
من دلم نمی‌خواد تو هیچ جایی به جز وطنم زندگی کنم. 
فقط هنوز تصمیم نگرفتم که کجا وطنمه.
Sunday, August 11, 2013
دندون فاسد
بهترین VPN دنیا، تو ایران نبودنه.
Saturday, July 20, 2013
مملکت
دیگه واقعا این مملکت جای موندن نیست... حتی سلمونیم هم گذشت رفت!
Wednesday, May 29, 2013
هر سال بهتر از پارسال
الان که دارن کم کم اینترنت رو ازمون می‌گیرن. به نظر من قدم بعدی اینه که یه کاری کنن با اکسل هم نتونیم کار کنیم.
Tuesday, May 14, 2013
فراخوان مسابقه ملی خلاقیت
مسابقه ملی خلاقیت، با موضوع «چطوری این مملکت بیشتر می‌تونه به گه کشیده بشه؟» برگزار می‌شه. ایده‌های خلاقانه خودتون رو هرچه سریع‌تر برای ما بفرستین؛ البته بی‌خودی خودتون رو سبک نکنین، این مسابقه فقط به درد کسایی می‌خوره که واقعا خلاق باشن.
Saturday, April 20, 2013
جامعه‌شناسی
الان دقیقا آدم‌ها با چه چیزایی ذوق می‌کنن؟
آموزش و «پرورش»
این اینترنتی که مثلا ذخیره کردن یه فایل توش ممکنه دو سه بار خطا بده و بعد درست کار کنه بهترین چیزیه که می‌تونه التماس کردن رو تو آدما نهادینه کنه. 
خجالتی نباشین، التماس کردن چیز بدی نیست، یه هنره. تازه می‌تونه خیلی راحت با خایه‌مالی و پدرسوختگی و خیلی مهارت‌های دیگه هم ترکیب بشه و قدرتی چند برابر پیدا کنه.
فردیتِ مستقل فرد در عصر ارتباطات و شبکه‌های اجتماعی و بقیه مزخرفات
          
    
                                                   
         
                                               

نوستالژی
واقع‌بین باشیم، دنیایی که توش فیس‌بوک اول باشه، دیگه جای حرف درست و حسابی زدن نیست.
وبلاگ‌ها هم نفس می‌کشن...
خودمم می‌دونم... این وبلاگ مثل یه آدمه که مرگ مغزی شده. یه جورایی مرده، زمانش تموم شده، ولی رسما قبولش نمی‌کنه و تکلیف مردم رو هم معلوم نمی‌کنه.
هر سال دریغ از پارسال
یه روزی رو می‌بینم که یه کاندید ریاست جمهوری که خیلی ادعای روشنفکری‌ش بشه بیاد و به عنوان وعده تبلیغاتیش بگه که «من اگه رئیس جمهور بشم کاری می‌کنم که آدمای معمولی بتونن اینترنت داشته باشن». بعد بقیه‌شون سر این ماجرا کلی دعوا راه بندازن،‌ مردم هم بگن «نه بابا، مگه می‌شه! یه چیزی می‌گه مردمو خر کنه».
علت و معلول
منافع جنابعالی با بدبختی امثال من گره خورده. یعنی وقتی می‌خوای بیشتر حال کنی، ماها باید بیشتر بدبختی بکشیم. 
فقط یه چیزی یادت نره، هدفت این بوده که منفعت بیشتری ببری و به همین خاطر ماها رو بدبخت می‌کردی، بدبخت کردن ما هدفت نبوده. در نتیجه اگه یه موقعی یه چیزی بود که ماها رو بدبخت‌تر می‌کرد و در عین حال منفعتی به تو نمی‌رسوند حداقل اون یه قلم رو بی‌خیال شو. 
سعی کن فقط خودخواه باشی، سادیست نباشی حداقل.
خونه‌ت آکواریوم داری؟!
اگه هر ایرانی که از صدای آژیر دزدگیر ماشینا اذیت می‌شه سالی یه قرون بندازه تو یه صندوقی، پولی که جمع می‌شه خیلی بیشتر از اون خسارت‌هایی می‌شه که دزدگیرها تو طول سال جلوشو می‌گیرن.
Wednesday, March 13, 2013
utopia
انقدر تو این مملکت خوش می‌گذره که در قالب کلمات نمی‌شه توضیحش داد!
فقط نمی‌دونم چطوری تونستم بیام اینطور اینا رو بنویسم.
Saturday, February 09, 2013
تلاش...
همانا اگر نور نباشد تاریکی خواهد بود!